سندرم فومو (fear of missing out) به معنای ترس از بی خبر ماندن از وقایع در دنیای مجازی است که امروزه در بسیاری از کاربران به چشم می خورد.اخیرا با سلطه روز افزونی که فناوری بر انسان تحمیل می کند و تغییر الگوهای رفتاری، در مسایل روان شناختی نیز شاهد ادبیات جدیدی هستیم. “ترس بی خبر ماندن” یکی از این کلمه هاهست که به تازگی برای توصیف ترس از در جریان نبودن از وقایع از طریق وسایلی مانند گوشی های تلفن همراه، لپ تاپ و تبلت ها استفاده می شود.
با افزایش شبکه های اجتماعی، تغییرات زیادی در ارتباطات افراد به وجود آمد. امروزه برای آدم ها اهمیت زیادی دارد پست ها و کامنت هایی که در این شبکه ها می گذارند، به انازه کافی لایک (پسندیده) شود و بازخورد خوبی بگیرد.
گاهی اوقات افراد پس از پست یک عکس یا مطلب، دقیقه ها و یا حتی ساعت ها آنلاین به انتظار دریافت بازخوردها می مانند. این امر به نوعی نشات گرفته از اضطراب بالای فرد است که معمولا به کاهش عملکرد اجتماعی او نیز منجر می شود.
تصور کنید باید برای امتحان سختی آماده شوید و در حال درس خواندن هستید که تصمیم می گیرید چند دقیقه ای به خودتان استراحت بدهید. تلفن همراه تان را بر می دارید و سری به تلگرام می زنید. ناگهان به خودتان می آیید و متوجه می شوید یک ساعتی هست که در تلگرام مشغول خواندن پیش پا افتاده ترین مطالب هستید فقط برای این که از قافله عقب نمانده باشید.
اینستاگرام یک نمونه بارز برای جلوه ترس از بی خبر ماندن است که به سادگی اسکرول کردن می توانید از حال و احوال دوستان تان و گاهی اوقات افراد معروف، با خبر شوید. اما این کار عموما به آتش اضطراب بی خبری افراد دامن می زند و آن را افزایش می دهد.
باید پذیرفت که همه نتایج به دست آمده به وسیله تکنولوژی چندان هم خوشایند نیست و خود را به دلیل اشتیاق نشان دادن به شبکه های اجتماعی سرزنش نکرد، بلکه در نظر داشت که یکی از مهم ترین ویژگی های انسانی، کنترل بر خود است، اراده ای که با آن، بسیاری از کار ممکن می شود.
در اینجا سه نکته معرفی شده است که اگر می خواهید رابطه ی خود را با رسانه های جمعی تغییر دهید و بیشتر از اینکه بترسید، لذت ببرید بهتر است این نکات را رعایت کنید:
1- سعی کنید خلا خود را با رسانه های جمعی پر نکنید
اگر در صف بازرسی نشسته اید، منتظر دندانپزشک یا منتظر تمام شدن بسکتبال پسرتان هستید سعی کنید به سراغ گوشی نروید. بگذارید این فکر از سر شما خارج شود و سعی کنید فضایی که در آن هستید را با تمام وجود درک کنید و با تمام وجود در زمان حال باشید.
2- سعی کنید از دستاویز کردن هر چیز خودداری کنید
اگر با شریک زندگی خود در یک رستوران قرار دارید با همه ی وجود آنجا باشید. به این معنا که گوشی خود را کنار بگذارید و از اشتراک عکسهایتان با دوستانتان و اینکه ببینید چند نفر آنها را لایک کرده اند خودداری کنید.
همه ی ما چنین حرف هایی را شنیده ایم: “تا روی فیسبوک نیاید، نمی توانم آن را باور کنم”. این احساس چیزی شبیه به فومو است اما از طرف دیگر، این به دیگران اطمینان می دهد که شما هستید.البته منظور من این نیست که شما حق ندارید مطلبی روی رسانه های جمعی بگذارید، مثلا برای من و بسیاری از مردم، رسانه های جمعی به منزله ی کسب و کار و راهی برای نشان دادن خلاقیت است. منظور من این است که بیشتر مراقب آنچه که به اشتراک می گذارید و دلیل این اشتراک گذاری باشید. آیا این کار را از ته دل انجام می دهید؟ آیا در حال تقویت فومو هستید؟ اگر اینگونه هستید، بهتر است از دستاویز کردن زندگی خود برای دیگران خودداری کنید. این فیسبوک و لایک کردن نیست که تجربه های شما را واقعی می کند، بلکه زندگی در واقعیت است.
3- زمان های خاصی را به رسانه های جمعی اختصاص دهید و پس از آن ذهن خود را کاملا از آن پاک کنید.
رسانه های جمعی ذهن ما را مختل می کند. 20 دقیقه اینجا، نیم ساعت آنجا، یک ربع پس از نهار و به همین ترتیب کل زندگی ما را فرا می گیرد. و همه ی این زمان ها موجب نیاز به همان دوپامین- یعنی فومو- می شود. هر روز یک یا دو پنجره از آن را باز کنید و درست مثل دیدن یک یا دو قسمت از فیلم مورد علاقه تان پس از شام، آن را ببندید و بقیه اش را برای روز بعد بگذارید.
+ نوشته شده در سیزدهم شهریور ۱۳۹۷ ساعت 8:11 توسط حسین وفائی
|
علائم فیزیکی افسردگی را نادیده نگیرید. این علائم که عبارتاند از درد و تغییرات دیگر در سلامتی، میتوانند اولین نشانههای افسردگی باشند و دانستن این علائم فیزیکی میتواند به تشخیص و درمان زودهنگام بیماری کمک کند. این مقاله را بخوانید و ببینید آیا شما هیچکدام از این علائم هشداردهنده را دارید؟
از دی که گذشت هیچ از او یاد مکن