سندرم استکهلم چیست؟
در نطر دارم تا تعدادی از موضوعات روانشناسی را نیز برای مطالعه خوانندگان عزیز، از این به بعد به نمایش بگذارم .در این قسمت به معرفی عارضۀ استکهلم اشاره می کنم:
سندرم استکهلم چیست؟
سندرم استکهلم پدیده ایست روانی که در آن گروگان دچار احساس همدردی و یکدلی به گروگان گیر می شود. در مواقعی این حس وفاداری تا حدی پیش می رود که از کسی که جان و آزادیش را تهدید می‌کند، دفاع کرده و به صورت اختیاری و با علاقه خود را تسلیم او می‌کند. در اصل این سندرم، پاسخ فیزیولوژیک گروگان های ربوده شده است. این سندرم در موارد دیگری مثل همسرآزاری، تجاوز یا سوء استفاده از اطفال هم ممکن است دیده شود.
علت نام گذاری این اختلال به سندرم استکهلم
در سال ۱۹۷۳ و از ۲۳ تا ۲۸ آگوست گروگانگیری در کردیت بانک شهر استکهلم سوئد روی داد و چند نفر از کارمندان بانک به گروگان گرفته شدند. اما بر خلاف سایر گروگان گیری ها این واقعه شهرت جهانی پیدا کرد. برخلاف انتظار، گروگان ها از نظر احساسی جذب دزدها شدند و حتی بعد از آزادی، از آنها دفاع کردند و حاضر نشدند علیه آنها، شهادت بدهند.
اصطلاح «سندرم استکهلم» اولین بار به وسیله روانپزشکی به نام نیلز بجروت، که در سال 1973 در جریان مذاکرات گروگان گیری استکهلم در زمینه اعمال قانون مشاوره می داد به کار رفت. در آن زمان مردم و رسانه ها از احساسات همدلانه و تدافعی گروگان ها نسبت به گروگان گیرانشان گیج شده بودند.
علت بوجود آمدن سندرم استکهلم
سندرم استکهلم که به عنوان پیوند تروما و یا پیوند ترور نیز شناخته می شود، از حس غریزی افراد به اسارت گرفته شده یا گروگان ها برای حفاظت از خود منشأ می گیرد. به این ترتیب که ادامه حیات آنها به وسیله به اسارت گیرندگانشان تعیین می شود بنابراین افراد اسیر شده به جای نفرت از به اسارت گیرندگانشان، به طور ناخودآگاه پیوندی با آنها ایجاد می کنند تا زنده بمانند.
این سندرم را می توان در فیلمهای سینمایی نیز شاهد بود.
+ نوشته شده در بیست و دوم اسفند ۱۳۹۴ ساعت 7:54 توسط حسین وفائی
|
از دی که گذشت هیچ از او یاد مکن